X
GO

Programma 2024

19:15  Kerk open.

20:00  aanvang concert

Guiseppe Verdi – Ouverture la forza del destino

Giuseppe Verdi  (1813-1901) was de zoon van een caféhouder uit het Italiaanse dorpje Roncole (dichtbij Parma). Reeds op 10 jarige leeftijd bespeelde hij het kerkorgel in zijn geboorteplaats. Een rijke koopman, die later zijn schoonvader zou worden, betaalde zijn muziekopleiding. Aanvankelijk ging het niet voorspoedig met Verdi’s carrière. Nadat hij  twee opera’s had geschreven, stierven zijn twee kinderen en zijn vrouw. Verdi stopte met componeren, maar op aandringen van een beroemde impresario ging hij weer aan het werk. En niet zonder succes, want de eerstvolgende opera Nabucco (1842) werd een wereldhit. Verdi zou in totaal 26 opera’s schrijven.

In La Forza del destino (De macht van het noodlot) uit 1862 wijst de Markies (bas), de vader van Leonora (sopraan) de verhouding af die zijn dochter onderhoudt met Alvaro (tenor). Als het verliefde stel op de vlucht slaat, worden zij tegengehouden door Leonora’s vader. Als teken van overgave werpt Alvaro  zijn pistool voor de voeten van de vader van Leonora, doch het wapen gaat per ongeluk af en doodt de vader. In het tweede bedrijf trekt Leonora het boetekleed aan door zich als kluizenaar in een grot terug te trekken. Na jaren van omzwervingen en onder valse namen treedt Alvaro als monnik toe in een klooster. Leonora’s broer wil zijn vader wreken en gaat een duel aan met Alvaro. Als de broer dodelijk gewond raakt, schiet Leonora hem te hulp, maar zij wordt door haar broer doodgestoken.

Henri Tomasi – concert voor altsaxofoon en orkest met solist António Melo

Tomasi werd in de arbeiderswijk "La Belle de Mai" in Marseille geboren. Zowel zijn vader Xavier Tomasi alsook zijn moeder Josephine Vincensi waren afkomstig uit La Casinca op Corsica. Op vijfjarige leeftijd vertrok de familie naar Mazargues, toen een klein stadje bij en nu een wijk van Marseille, waar zijn vader, een muziekliefhebber en amateurfluitist, bij de Franse PTT werkzaam was. Gedurende deze periode kreeg Henri al les in muziektheorie. Op zevenjarige leeftijd kwam hij op het Conservatoire national à rayonnement régional «Pierre Barbizet» in Marseille.

Zijn grote talent bleek ook, toen hij in 1911 al een eerste prijs in muziektheorie, in 1914 een eerste prijs voor piano en in 1916, samen met zijn vriend Zino Francescatti, een violist, een eerste prijs in harmonie kreeg. Als gevolg van het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog kon hij niet zijn studies aan het Parijse conservatorium voortzetten. Hij was om financiële redenen gedwongen zijn geld als pianist in hotels, restaurants, bars en bioscopen te verdienen.

Met een studiebeurs kon hij dan in 1921 aan het Conservatoire national supérieur de musique in Parijs verder studeren. Zijn leraren aan het conservatorium waren onder andere voor harmonie Charles Silver, voor orkestdirectie Philippe Gaubert en Vincent d'Indy, voor contrapunt en fuga Georges Caussade en voor compositie Paul Vidal.

Op 30 oktober 1929 huwde hij met Odette Camp, een zangeres en actrice.

Met de overname van de Concerts du Journal begon ook zijn carrière als dirigent. Tussen 1930 en 1935 was hij dirigent van het orkest van Radio-Colonial in Parijs. In de jaren 1930 stichtte hij samen met Sergej ProkofjevDarius MilhaudArthur Honegger en Francis Poulenc het ensemble "Triton" voor hedendaagse muziek. Later dirigeerde hij studioproducties van het Orchestre Radio Symphonique de la Radiodiffusion Française in Parijs onder andere won hij voor een opname met de mezzosopraan Alice Raveau van Glucks Orfeo in 1936 de Grand Prix du Disque.

Aan het begin van de Tweede Wereldoorlog werd hij opgeroepen voor legerdienst en kwam als kapelmeester naar Villefranche-sur-Mer. In 1940 werd hij uit de dienst ontslagen en werd leider van het Orchestre National de France. Een bepaalde tijd trok hij zich terug in het klooster Monastère de la Sainte-Baume in de buurt van Marseille en verliet het uitsluitend om zijn verplichtingen als dirigent te vervullen.

Onder de indruk van de oorlogsgebeurtenissen startte hij in 1944 met het schrijven van een Requiem "aux martyrs de la Résistance et à tous ceux qui sont morts pour la France". Maar na twee uitvoeringen trok hij het weer terug.

In 1946 werd hij dirigent aan de opera van Monte Carlo en werd eveneens een veelgevraagd gastdirigent in heel Europa; onder andere heeft hij ook het Concertgebouworkest gedirigeerd. Van 1947 tot 1955 was hij artistiek leider van het Festival de Vichy. In 1957 stopte hij zijn werkzaamheden als dirigent, omdat hij aan het rechteroor doof werd. In 1969 werden autografische interviews met zijn zoon Claude op geluidsband opgenomen. Tomasi overleed in januari 1971 in zijn appartement in de Parijse wijk Montmartre en hij werd in het familiegraf in Avignon naast zijn echtgenote begraven. Ter gelegenheid van zijn 100e verjaardag werden zijn stoffelijke resten in het graf van zijn grootouders in Penta-di-Casinca op Corsica bijgezet.
 

Modest Moessorgski – Schilderijententoonstelling (arr. Maurice Ravel)

Schilderijen van een tentoonstelling (Russisch: "Картинки с выставки" – Воспоминание о Викторе Гартмане, Kartinki s vijstavki – vospominanije o Viktore Gartmane, meestal kortweg de Schilderijententoonstelling) is een suite van de Russische componist Modest Moessorgski (1839-1881).

Moessorgski schreef het werk, bestaande uit 16 stukken voor piano, naar aanleiding van een bezoek op 23 juni 1874 aan een tentoonstelling van het werk van Viktor Hartmann, door diens vrienden ingericht ter nagedachtenis aan diens overlijden in 1873. Moessorgski was goed bevriend geweest met Hartmann. Met de groep van vrienden hadden ze gestreefd naar een pure Russische kunst, een kunst zonder Westerse invloeden.

 

JeugdOrkest Nederland

Het Jeugdorkest Nederland (JON), opgericht in 1959, geeft gelegenheid aan ca. 85 jonge topmusici (van 14 tot 21 jaar) om op hoog niveau orkestwerken voor een breed publiek uit te voeren. In 2022 komt het JON alweer voor de zevende keer in de Cunerakerk om het Rotary Nieuwjaarsconcert te verzorgen. Elk jaar worden 25 tot 30 nieuwe, jonge muzikanten geselecteerd; sommigen van de ouderen stromen door naar het Nationaal Jeugdorkest. Het JON is onderdeel van de Stichting Nationale Jeugdorkesten Nederland (NJON). Het JON staat onder de enthousiaste leiding van dirigent Jurjen Hempel (1961). 

De wintertournee van het Jeugdorkest Nederland (JON) is de eerste tournee die het orkest maakt in de nieuwe samenstelling na de zomer, vaak met een finalist van het Prinses Christina Concours als solist. Deze winter heeft het orkest de eer om met maar liefst twee solisten te toeren. Violiste Iris van Nuland won de prijs al in 2020, maar de concerten met het JON konden vanwege de coronamaatregelen niet doorgaan. Dit voorjaar won altvioliste Francisca Galante de JON-prijs, zodat het orkest de unieke kans heeft het dubbelconcert voor viool en altviool van Benjamin Britten uit te voeren onder leiding van vaste dirigent Jurjen Hempel. 

Dirigent Jurjen Hempel

Sinds 2000 is Jurjen Hempel de dirigent. Naast Nederlandse orkesten en ensembles werkt Hempel met een groot aantal buitenlandse orkesten zoals het BBC Symphony Orchestra, BBC Scottish Symphony Orchestra, Helsinki Philharmonic, Finnish Radio Symphony Orchestra, Orchestre Poitou-Chanrantes en Orchestre National Bordeaux Aquitaine. In 2012 maakte hij zijn debuut bij het Koninklijk Concertgebouworkest en is hij benoemd tot Music Director bij het Joensuu Symphony Orchestra in Finland. Vanaf september 2018 is Hempel chef-dirigent van Opéra de Toulon.

Naast het werken met professionele orkesten is Hempel ook een groot inspirator voor jonge musici. Hij werkt jaarlijks met verschillende conservatoriumorkesten en is al sinds 2000 de vaste dirigent van het JeugdOrkest Nederland. Zijn missie is het overdragen van muziekliefde aan jongeren en het ontwikkelen van hun talent.

“Bij het JON gaat het om het plezier van het samenbrengen van de muzikale scherven aan het begin tot een prachtig concert aan het eind.”